Luci vs Pixels

Luci opent op een schuifregelaar. Je sleept hem naar waar je stemming zit, op een eenvoudige, standaard of gedetailleerde schaal, weergegeven als cijfers, smileys of een van de geïllustreerde iconenpakketten, en die ene beweging is op zichzelf al een complete invoer. Al het andere is optioneel: de labels voor activiteiten, emoties, mensen en plekken eronder, een foto, een notitie. Het scherm is warm en rustig, met veel witruimte, en je stemming is altijd het eerste wat je ziet.

De prijs van die diepgang is een drukkere interface zodra je de app volledig gaat gebruiken. Labels zijn per soort gegroepeerd, dus het invoerscherm groeit naarmate je meer bijhoudt, en het statistiekentabblad is een stapel kaarten die beloont dat je scrolt. Het Jaar in Pixels van Luci is daar één kaart tussen vele, terwijl in Pixels de gekleurde kalender het startscherm is.

Pixels is ongeveer zo eenvoudig als een stemmingstracker kan zijn. Het startscherm is een kalender van je dagen, de ene maand na de andere. Je tikt op vandaag, kiest een van vijf stemmingen, en het vakje krijgt die kleur. Tags en een notitie zijn er als je ze wilt. Een dag heeft één invoer, dus een dag die halverwege omslaat, blijft toch één kleur. Met een knop zet je de kalender om naar een lijst, of naar een Jaar in Pixels-raster dat van boven naar beneden of van links naar rechts over het scherm loopt.

Het ontwerp is niet met het idee meegegroeid. Het volgt de Material-stijl van Google en voelt niet thuis op een iPhone, met grote knoppen en niets van de nieuwere iOS-look. De gratis versie toont veel advertenties. Zoeken werkt, en filteren op tag of score licht elke passende pixel op, maar een filter aan- en uitzetten kost meerdere tikken en je kunt ze niet in één keer allemaal wissen.

In Luci kies je de stemmingsschaal zelf: eenvoudig, standaard of gedetailleerd, weergegeven als cijfers, Romeinse cijfers, smileys of een van vijf geïllustreerde pakketten met katten, honden, kikkers, spookjes en lichtpuntjes. Alles wat je bijhoudt is een label dat je kunt toevoegen, hernoemen, verwijderen of vastpinnen, over activiteiten, emoties, mensen, plekken, voeding, lichamelijke staat en denkpatronen heen. De kaarten op het startscherm en het statistiekenscherm kun je toevoegen, verwijderen en herschikken.

Ook het uiterlijk is geregeld. Er zijn acht kleurthema's, elk in licht en donker, en de extra thema's en iconenpakketten speel je vrij met Sparks, die je gewoon verdient door in te voeren. De kleuren van de stemmingsschaal volgen het thema dat je kiest, dus je kiest een palet in plaats van vijf kleuren een voor een.

In Pixels kies je zelf de kleur van elke stemming, en dat is belangrijker dan het klinkt in een app waarin de kleuren het hele beeld vormen. Tags staan in categorieën die je zelf maakt en benoemt, voor emoties, activiteiten, symptomen, gewoontes of medicatie, en een bibliotheek met kant-en-klare tagsjablonen helpt je op weg. Kleurthema's koop je met koffiebonen, die je verdient door advertenties te bekijken. De eenmalige aankoop Pixels+ voegt meer kleuropties toe, meerdere herinneringen per dag en je eigen herinneringstekst.

De schaal ligt vast. Elke dag krijgt een cijfer van één tot vijf, er is geen fijnere schaal en geen keuze in iconen. Gebruikers prijzen vaak hoe ver je Pixels kunt aanpassen om ook andere dingen dan stemming bij te houden, en die flexibiliteit komt van de tags, niet van de schaal zelf.

Buiten de kern heeft Luci widgets voor het start- en vergrendelscherm, een Apple Watch-app met eigen complicaties, herinneringen, en een reeks artikelen over mentale gezondheid, over onderwerpen als denkvallen en CBT, met bronvermelding onderaan elk stuk. Invoeren levert Sparks op, waarmee je thema's en iconenpakketten vrijspeelt, en er zijn prestaties voor wie volhoudt.

Wat Luci niet heeft, is een manier om een grafiek of een maand om te zetten in een afbeelding om te delen. Het Jaar in Pixels is er om te lezen, niet om te posten.

Pixels heeft een widget voor je dagstemming, een dagelijkse herinnering en een tweede voor een dag die je hebt gemist, een wachtwoordslot en gegevensexport. Sinds oktober 2026 kan de app je pixels, een maand of elke grafiek omzetten in een afbeelding, met een keuze uit verloopachtergronden en beeldverhoudingen, en dat past bij een raster dat zo mooi is om naar te kijken. Er is ook een Discord-community waar je de ontwikkeling van de app kunt volgen en met de ontwikkelaar kunt praten.

Er is geen Apple Watch-app en geen leesbibliotheek. Pixels heeft geen reeksen of prestaties, en zegt dat met enige trots. De enige beloning zijn koffiebonen, die je verdient door advertenties te bekijken en uitgeeft aan kleurthema's. De extra's draaien om terugkijken op het raster en het delen ervan.

Luci heeft geen account en geen e-mailadres nodig. Invoeren staan op het apparaat waarop je ze schreef, en elke statistiek wordt daar ook berekend, dus de app werkt volledig zonder verbinding. Synchronisatie staat uit tot jij hem aanzet. Zet je hem aan, dan reist je dagboek mee tussen telefoon, tablet en horloge, versleuteld, gekoppeld aan een account dat je op dat moment aanmaakt en niet eerder. Niets wat je schrijft wordt gebruikt om iets te trainen, en niets wordt naar een model gestuurd om gelezen te worden.

Vertrekken kost twee tikken: exporteer alles als leesbare PDF of als back-upbestand dat je later weer kunt importeren. Heb je synchronisatie nooit aangezet, dan was er bij ons nooit iets om te verwijderen; heb je dat wel gedaan, dan staat er een pagina in de voettekst die precies uitlegt hoe je het weghaalt. Aankopen lopen via Apple of Google, en crashrapporten zijn optioneel en bevatten geen dagboekinhoud.

Ook Pixels bewaart je invoeren op je apparaat, werkt offline en heeft geen account nodig. Je kunt de app vergrendelen met een wachtwoord, en een optioneel gratis Pixels Cloud-account maakt back-ups van je invoeren en houdt ze gelijk tussen apparaten.

De kleine lettertjes zijn minder netjes. De gratis versie toont advertenties, en het privacybeleid, voor het laatst bijgewerkt in 2023, noemt Google Analytics for Firebase, Crashlytics en AdMob van Google, met servers in de Verenigde Staten. Niets daarvan raakt de kernbelofte dat je invoeren op je telefoon blijven, en toch is het meer code van derden dan een dagboek strikt nodig heeft.

Gratis, zonder account en zonder tijdslimiet: stemming vastleggen, dagboek schrijven, foto's en spraaknotities, de statistieken en het ontdekken van patronen, zes van de twintig thema's met vragen, widgets en de horloge-app. Luci Pro voegt synchronisatie tussen apparaten, de overige thema's met begeleide vragen en de geavanceerde statistieken toe.

Pro is een abonnement van ongeveer $6 per maand of $35 per jaar, of een eenmalige aankoop voor altijd van ongeveer $200. Een abonnement dat je op het ene platform koopt, werkt ook op het andere zodra je inlogt. Er zijn ook optionele fooien, die niets kopen en gewoon een klein team steunen.

Pixels is volledig gratis te gebruiken. Bijhouden, tags, notities, het raster, de rapporten, herinneringen, widgets, export en cloudback-up kosten niets. De prijs zijn advertenties. De gratis versie toont er veel, en je kunt er nog meer bekijken om koffiebonen te verdienen voor kleurthema's.

Er zijn twee aankopen. Pixels+ is een eenmalige aankoop van ongeveer $5 die de advertenties weghaalt en meer kleuropties, meerdere herinneringen per dag en je eigen herinneringstekst toevoegt. Pixels Cloud+ is een apart abonnement waarmee je tot drie foto's aan elke dag toevoegt, voor ongeveer $2 per maand of $22 per jaar. Pixels is het werk van één persoon, en vraagt heel weinig van je geld.